OPTYSIL

Krzemowy antystresant


 

Dostępne opakowania:

  •   1 l
  •   5 l
  •   20 l

OPTYSIL jest płynnym antystresantem zwiększającym tolerancję roślin na niekorzystne warunki uprawowe. Zawiera łatwo przyswajalny przez rośliny krzem i dzięki temu wzmacnia ściany komórkowe oraz stymuluje szereg procesów życiowych w roślinie. Stymulator OPTYSIL podnosi naturalną odporność roślin na choroby i szkodniki. Intensyfikuje fotosyntezę w warunkach słabego światła. Stymuluje rozwój systemu korzeniowego oraz pobieranie i lepsze wykorzystanie fosforu. Poprawia jakość i właściwości przechowalnicze plonu.

Największe korzyści ze stosowania stymulatora OPTYSIL to przede wszystkim:

  • zwiększenie tolerancji roślin na niekorzystne warunki uprawowe (np. susza i inne stresy abiotyczne)
  • ograniczenie wpływu stresu biotycznego spowodowanego przez patogeny chorobotwórcze i/lub atak szkodników
  • stymulacja wzrostu korzeni u młodych roślin
  • poprawa plonowania, jakości i właściwości przechowalniczych plonów
     

Składniki

[g/l]

 % (m/m)

Dwutlenek krzemu (SiO2)

200,0

16,5

 

OPTYSIL polecany jest do stosowania dolistnego lub poprzez system nawodnieniowy.
Preparat ma odczyn obojętny, dzięki czemu łatwo miesza się z powszechnie stosowanymi nawozami dolistnymi i środkami ochrony roślin.
OPTYSIL jako stymulator o właściwościach silnie antystresowych jest jednym z głównych produktów wykorzystanych w strategii wspomagania naturalnej odporności roślin STRESS CONTROL SYSTEM (SCS).
Ważne jest, aby stosować OPTYSIL zapobiegawczo – przed wystąpieniem warunków stresowych.

1. OPRYSKI NALISTNE

OPTYSIL stosować w formie roztworu wodnego. Można stosować OPTYSIL łącznie z innymi preparatami, które zostały w tym zakresie wcześniej przebadane i ujęte są w „Tabelach mieszania agrochemikaliów INTERMAG” lub po przeprowadzeniu testu sprawdzającego możliwość wykonania i stosowania roztworu wieloskładnikowego.

Terminy stosowania Jednorazowa dawka [l/ha]
PSZENICA, PSZENŻYTO
jesień: faza 3.–6. liścia (BBCH 13–16)
0,5
wiosna:
I: ozime – krzewienie (BBCH 22–29)
    jare – faza 3. liścia – krzewienie (BBCH 13–29)
0,5
II: początek wzrostu źdźbła – początek kłoszenia (BBCH 30–51) 0,5
III: początek kłoszenia – początek dojrzałości mlecznej ziarniaków (BBCH 51–73) (nie zaleca się wykonywania zabiegów w okresie BBCH 61–65) 0,5
JĘCZMIEŃ
jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)
0,5
wiosna:
I: ozime  – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32)
    jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32)
0,5
II: faza liścia flagowego – końcowa faza nabrzmiewania pochwy liściowej liścia flagowego  (BBCH 39–45) 0,5
III: koniec fazy kwitnienia – pełna dojrzałość mleczna ziarniaków (BBCH 69–75) 0,5
ŻYTO
jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)
0,5
wiosna:
I: ozime  – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32)
    jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32)
0,5
II: faza liścia flagowego – początek kłoszenia (BBCH 39–51) 0,5
III: koniec fazy kwitnienia – początek dojrzałości mlecznej ziarniaków (BBCH 69–73) 0,5
OWIES
I: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)
0,5
II: początek wzrostu źdźbła – faza liścia flagowego (BBCH 30–39) 0,5
III: koniec fazy kwitnienia – początek dojrzałości mlecznej ziarniaków (BBCH 69–73) 0,5
RZEPAK
jesień: faza 4.–8. liścia (BBCH 14–18);
0,5
wiosna: I: po ruszeniu wegetacji: początek rozwoju pędów bocznych – widoczne 6 międzywęźli (BBCH 21–36); 0,5
II–III: rozwój pąków kwiatowych (pąkowanie) – początek kwitnienia (BBCH 50–61), co 5–10 dni; 0,5
IV: pełne kwitnienie: 50% otwartych kwiatów na głównym kwiatostanie, starsze płatki opadają – początkowy rozwój łuszczyn (BBCH 65–73) 0,5
KUKURYDZA
I:  faza 2.–6. liścia (BBCH 12–16) optymalny termin zabiegu to 4 liście; 0,5
 
II: rozwój liści – początek rozwoju źdźbła (wydłużanie pędu) (BBCH 17–31) 0,5
III: rozwój źdźbła (wydłużanie pędu) – początek rozwoju wiechy (BBCH 31–51) dopóki  wysokość roślin pozwala na zabieg opryskiwaczem 0,5
BURAK CUKROWY
I: faza 4–8 liści (BBCH 14–18); 0,5
II: dziewięć i więcej liści – początek zakrywania międzyrzędzi (BBCH 19–31); 0,5
III: liście zakrywają 20–50% powierzchni gleby (BBCH 32–35) 0,5
ZIEMNIAK
I: rozwinięty 3.–6. liść na pędzie głównym (BBCH 13–16);
0,5
II: rozwój pędów bocznych – zakrycie międzyrzędzi (BBCH 21–39); 0,5
III–IV: zawiązywanie bulw (BBCH 40–49), zabiegi co 7–14 dni 0,5
SOJA
I: rozwój liści i pędów (BBCH 13–29);
0,5
II: rozwój kwiatostanu (BBCH 51–59); 0,5
III: początek rozwoju strąka (BBCH 71) 0,5
FASOLA  i GROCH
I: rozwój liści i pędów (BBCH 15–29);
0,5
II: rozwój kwiatostanu (BBCH 51–55); 0,5
III: początek rozwoju strąka (BBCH 71-73); 0,5
JABŁOŃ,  GRUSZA
I: zielony pąk (BBCH 55–56); 0,5
II: różowy/biały pąk (BBCH 57–59); 0,5
III: zasychanie kwiatów, większość płatków opada – koniec fazy kwitnienia, wszystkie płatki opadły (BBCH 67–69); 0,5
IV: powstały po przekwitnięciu owoc osiąga wielkość do 10 mm (BBCH 71) 0,5
V: początek opadania owoców, czerwcowe opadanie (BBCH 73); 0,5
VI: owoc osiąga ok. 50% typowej wielkości (BBCH 75) 0,5
CZEREŚNIA, WIŚNIA
I: zielony pąk (BBCH 55); 0,5
II: biały pąk (BBCH 57–59); 0,5
III: zasychanie kwiatów, większość płatków opada – koniec kwitnienia (BBCH 67–69); 0,5
IV–V: rozwój owoców (BBCH 71–79), co 14–21 dni. 0,5
ŚLIWA, BRZOSKWINIA, MORELA
I: zielony pąk (BBCH 55); 0,5
II: biały pąk (BBCH 57–59); 0,5
III: zasychanie kwiatów, większość płatków opada – koniec kwitnienia (BBCH 67–69); 0,5
IV–V: rozwój owoców (BBCH 71–79) co 14–21 dni; 0,5
VI: zaawansowane wybarwianie owoców (BBCH 85); 0,5
WINOROŚL
Wykonać 6–8 zabiegów w sezonie wegetacyjnym.
Zabiegi wykonywać co 8–10 dni od fazy2. liścia (BBCH 12) do początku rozwoju owoców (BBCH 73).
Zabiegi można kontynuować do fazy BBCH 75 (jagody wielkości grochu, grona zwisają).
Ostatni zabieg wykonać 15 dni przed zbiorem.
Unikać mieszania z nawozami wapniowymi.
0,5
 
TRUSKAWKA
I: rozwinięty 3.–7. liść (BBCH 13–17); 0,5
II: biały pak (BBCH 58–59); 0,5
III: początek fazy kwitnienia (BBCH 61); 0,5
IV: pierwsze zawiązane owoce – wyraźnie widoczne nasiona na tkance dna kwiatowego (BBCH 73); 0,5
V: początek dojrzewania, owoce zaczynają się wybarwiać (BBCH 81) 0,5
PAPRYKA
I: rozwinięty 3.–7. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 13–17); 0,5
 
II: widoczny 1.–3. pąk kwiatowy ( BBCH 51–53); 0,5
III: widoczne 9 lub więcej pąków kwiatowych – początek kwitnienia (BBCH 59–61); 0,5
IV: rozwój owoców (BBCH 71–73) 0,5
POMIDOR
I: rozwinięty 7.–8. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 17–18); 0,5
 
II: widoczny 1.–3. kwiatostan (BBCH 51–53); 0,5
III: otwarty pierwszy kwiat na 1.–3. kwiatostanie (BBCH 61–63); 0,5
IV: pierwszy owoc osiągnął typową wielkość na 1.–2. gronie (BBCH 71–72) 0,5
OGÓREK
I: rozwinięty 3.–5. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 13–15); 0,5
II: rozwinięty 6.–9. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 16–19); 0,5
III: na pędzie głównym widoczny zawiązek 1.–2. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 51–52); 0,5
IV: na pędzie głównym widoczny zawiązek 6.–7. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 56–57); 0,5
V: po pierwszym zbiorze ogórków (BBCH 71) 0,5
MELON, ARBUZ
I: rozwinięty 3-5 liść właściwy (BBCH 13-15)
0,5
II: rozwój pędów bocznych pierwszego rzędu (BBCH 21-29)
0,5
III: na pędzie głównym widoczny zawiązek 1.–2. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 51–52); 0,5
BROKUŁ
I: faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17); 0,5
II: faza 7. liścia – widocznych 9 lub więcej pędów bocznych (BBCH 17–29); 0,5
III: początek rozwoju róży (›1 cm) – róża osiąga 30% typowej wielkości (BBCH 41–43) 0,5
KALAFIOR
I: faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17); 0,5
II: faza 7. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 17–19); 0,5
III: początek rozwoju róży (›1 cm) – róża osiąga 30% typowej wielkości (BBCH 41–43) 0,5
KAPUSTA głowiasta biała, głowiasta czerwona, pekińska,
włoska
I: faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17);
0,5
II: faza 7. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 17–19); 0,5
III: zaczynają się tworzyć główki – główka osiąga 30% typowej wielkości (BBCH 41–43) 0,5
IV: główka osiąga 60–80% typowej wielkości (BBCH 46–48) 0,5
KAPUSTA BRUKSELSKA
I: faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17); 0,5
II: główny pęd osiąga 10–50% wysokości typowej dla odmiany (BBCH 31–35); 0,5
III: początek rozwoju pąków bocznych – pierwsze rozgałęzienia mocno zamknięte (BBCH 41–43); 0,5
IV: 60–80% rozgałęzień mocno zamkniętych (BBCH 46–48) 0,5
KALAREPA, RZODKIEWKA
I: faza 5. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 15–19); 0,5
II: zaczyna się tworzyć zgrubienie – zgrubienie osiąga 30% typowej wielkości (BBCH 41–43) 0,5
JARMUŻ
I: faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17); 0,5
II: główny pęd osiągnął 30–50% ostatecznej długości typowej dla odmiany (BBCH 33–35); 0,5
III: osiągnięte 30–50% masy liściowej typowej dla odmiany (BBCH 43-45) 0,5
WARZYWA KORZENIOWE
 I: faza 3.–5. liścia właściwego (BBCH 13–15); 0,5
II: początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 41); 0,5
III: korzeń osiągnął 70–80% typowej średnicy (BBCH 47–48),  ok. 3 tyg. przed zbiorem 0,5
WARZYWA CEBULOWE
I: wyraźnie widoczny 3.–5. liść (BBCH 13–15); 0,5
II: rozwój liści (BBCH 16–19); 0,5
III: początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 41–43) 0,5
IV: rozwój części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 45–47) 0,5
WARZYWA STRĄCZKOWE
I: powstawanie pąków kwiatowych (BBCH 51–55); 0,5
II:  rozwój strąków (BBCH 71–73) 0,5
ROZSADA WARZYW
rozwinięty 1. liść właściwy – faza 2. liścia (BBCH 11–12)
podlewanie i opryskiwanie
roztwór 0,05%
tj. 0,05 l (50 ml) w 100 l wody


2. FERTYGACJA
Do fertygacji zalecany jest roztwór zawierający 35–55 mg SiO2/l pożywki gotowej do użytku (tj. 0,18–0,28 l stymulatora OPTYSIL na 1000 l pożywki gotowej do użytku).
W uprawach gruntowych stosować co 3.–5. cykl fertygacyjny.
W uprawach bezglebowych stosować do zalewania mat oraz kilkakrotnie w okresie wegetacji.
Stymulator wzrostu stosować w oddzielnym cyklu fertygacyjnym.

3. PODLEWANIE
Podlewać rośliny 3–6 razy w sezonie wegetacyjnym, roztworem preparatu 0,1% (100 ml preparatu w 100 litrach wody).





« Powrót