W maju, gdy kwitną i ... przekwitają jabłonie

Wraz z rozwijaniem się pąków oraz wchodzeniem drzew w okres kwitnienia zmieniają się potrzeby pokarmowe roślin.
Wysoki „apetyt” azotowy powoli ustępuje miejsce rosnącemu zapotrzebowaniu na potas, który odpowiada za prawidłowy wzrost owoców, głównie poprzez udział w pobieraniu i przemianach azotu, procesie tworzenia i transporcie węglowodanów oraz poprzez regulowanie gospodarki wodnej roślin.
 

Utrzymuje się jeszcze zapotrzebowanie na azot potrzebny do intensywnego wzrostu liści i pędów (mniej więcej do połowy lipca) oraz owoców, ale zaczyna ono mieć tendencję malejącą.

Pierwiastkiem o szczególnym znaczeniu w tym okresie staje się wapń – największe zapotrzebowanie drzewa wykazują w okresie 4–6 tygodni od pełni kwitnienia. W tym okresie drzewa pobierają ponad 50% całkowitej ilości wapnia z gleby. Ze względu na niewielką jeszcze masę liści wapń w tym czasie kierowany jest w dużej ilości do zawiązków owoców, budując w ten sposób  fundament pod dobrą zasobność owoców w ten składnik.  Dla zintensyfikowania procesu pobierania wapnia z gleby, wskazane jest dwukrotne zastosowanie aktywatora OPTYCAL (BBCH 60–63 i BBCH 69), który intensyfikuje pompę auksynowo-wapniową stymulując transport wapnia do liści, kwiatów i zawiązków owoców.

Aby jednak wiosenne pobieranie wapnia przez korzenie było efektywne, składnik ten musi być obecny w glebie w formie dostępnej dla roślin (jako wolny kation Ca2+), a ponadto drzewa muszą mieć dużo młodych korzeni, przez które wapń jest głównie pobierany. To jedna z dwóch przyczyn, dla których okres kwitnienia i zawiązywania owoców to czas wzmożonego zapotrzebowania drzew owocowych na fosfor, stymulujący wzrost młodych korzeni. W tym czasie fosfor stymuluje także intensyfikcję procesów podziałów komórkowych w celu zwiększenia liczebności komórek w zawiązkach, dzięki czemu zawiązki się powiększają. Od fazy „orzecha” (BBCH 72) dalszy wzrost owoców spowodowany jest wyłącznie powiększaniem się już istniejących komórek. Zatem wielkość owoców ustalana jest już w fazie „po kwitnieniu”, przy udziale fosforu, którego najbardziej efektywne dostarczenie można zrealizować poprzez dokarmianie pozakorzeniowe. Dwukrotne zastosowanie aktywatora GROWON (w fazie BBCH 67 i BBCH 71), dostarczającego najszybciej przyswajalny fosfor, zapewnia drzewom energię potrzebną do intensywnych podziałów komórkowych oraz do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych.

Wśród mikroelementów na szczególną uwagę w tym okresie zasługuje bor (BORMAX). W prawidłowo odżywianych sadach jabłoniowych został on już pierwszy raz pozakorzeniowo dostarczony w fazie zielonego pąka, a kolejne zabiegi dokarmiania należy wykonać: na początku fazy kwitnienia (BBCH 60–63) oraz w fazie zasychania kwiatów (BBCH 67). Bor dostarczony w fazie BBCH 60–63 wspomaga rozwój słupka i pręcików oraz zwiększa wigor i jakość pyłku, co wpływa na lepsze kiełkowanie pyłku. Bor dostarczony w fazie BBCH 67 wzmacnia podziały komórkowe, zapobiega deformacjom, popękaniu i innym formom nieprawidłowego rozwoju owoców. Warto pamiętać, że dokarmianie pozakorzeniowe borem sadów jabłoniowych w okresie kwitnienia podnosi odporność na niską temperaturę.