Jak polepszyć przezimowanie rzepaku (część 1)?


09.09.2019

Rozwój części nadziemnej rzepaku

 

Jesienią następuje intensywny rozwój nadziemnej części roślin, m.in. powstają zawiązki wszystkich liści, z których część rozwija się w formie rozety jesiennej, a pozostałe rozwiną się wiosną (rozeta produkcyjna). Tak więc liczba liści, a także zawiązków liściowych jest już ustalona jesienią i wiosną roślina więcej ich nie wytworzy. Powstawanie zawiązków pędów bocznych następuje od fazy 5.–6. liścia, a zawiązywanie kwiatostanów od fazy 8. liścia, czyli w tym okresie, w dużym stopniu decyduje się przyszły plon nasion. Prawidłowo rozwinięty jesienią rzepak ma 10–12 w pełni rozwiniętych liści, grubą szyjkę korzeniową oraz głęboko sięgający system korzeniowy.

 

Dobrze rozwinięta jesienią rozeta liściowa stanowi aparat fotosyntetyzujący, który będzie sprzyjał szybszemu i większemu gromadzeniu substancji pokarmowych w szyjce korzeniowej oraz będzie dodatkowym zabezpieczeniem przeciw uszkodzeniom mrozowym w warunkach małych opadów śniegu (liście tworzą dodatkową barierę dla niskiej temperatury).

 

 

Nawożenie dolistne makroelementami 

 

W rozwoju rzepaku, a zwłaszcza części nadziemnej, istotną rolę odgrywają azot, potas, siarka i magnez.

 

Rośliny optymalnie odżywione azotem jesienią wytwarzają większe rozety liściowe i większą liczbę zawiązków pędów bocznych. Zbyt niskie dostarczenie azotu skutkuje niższym plonem, gdyż wiąże się z obniżonym pobraniem przez rośliny także innych składników pokarmowych oraz słabszym wytwarzaniem zawiązków organów plonotwórczych. Aby temu przeciwdziałać interwencyjnie można stosować nawożenie dolistne (NITROMAG, PLONVIT NITRO).

 

Do optymalnego wykorzystania i przetworzenia azotu potrzebna jest siarka (SIARCZAN MAGNEZU, SULVIT), która powinna być dostępna dla roślin rzepaku najpóźniej od fazy 5.–6. liścia.

Ważną funkcję pełni też magnez (MIKROKOMPLEX) uczestniczący w budowie chlorofilu w powstających liściach, a także w transporcie asymilatów do szyjki korzeniowej i systemu korzeniowego.

 

Na stanowiskach o powolnym wzroście roślin siarka i magnez intensyfikują dynamikę wzrostu.  Natomiast na stanowiskach przenawożonych azotem poprawiają strukturę blaszki liściowej (zwiększają jej grubość), a także wpływają korzystnie na skład soków komórkowych, zmniejszając zawartość azotanów oraz zwiększając zawartość białek właściwych. Rośliny dobrze odżywione magnezem i siarką cechuje dobre tempo budowy rozety właściwej późną jesienią.

 

Jesienią niezbędne jest również dobre zaopatrzenie roślin w inne składniki pokarmowe uczestniczące w tworzeniu rozety, w tym potas (KALPRIM lub PLONVIT KALI). Niedobór tego pierwiastka może obniżyć mrozoodporność rzepaku nawet o 3–6°C.

 

Czytaj także:

"Jak polepszyć przezimowanie rzepaku, część 2"

"Zbuduj system korzeniowy rzepaku"

Zapraszamy do obejrzenia filmu:  Akademia Nawożenia INTERMAG - Rzepak ozimy” 

Szczegółowe zalecenia dotyczące nawożenia i biostymulacji rzepaku ozimego: ZALECENIA UPRAWOWE - RZEPAK OZIMY


Można komentować ten artykuł.