Zalecenia uprawowe: Rzepak ozimy

Opis uprawy: Rzepak ozimy

Rzepak jest rośliną oleistą należącą do rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Uprawiane są dwie formy botaniczne rzepaku: ozima i jara. W europejskich warunkach klimatycznych dominuje uprawa odmian ozimych. W północnych stanach USA i Kanadzie zdecydowanie przeważa uprawa odmian jarych.

RZEPAK OZIMY charakteryzuje się bardzo dużymi wymaganiami pokarmowymi i nawozowymi. Dlatego oprócz nawożenia doglebowego standardem jest nawożenie dolistne. W zakresie makroskładników ma ono charakter uzupełniający (w sposób dolistny można pokryć tylko niewielką część potrzeb pokarmowych), natomiast w zakresie mikroskładników nawożenie dolistne jest podstawowym i najbardziej efektywnym sposobem dostarczenia ich roślinom.

 

Okres jesienny – od wschodów do spoczynku zimowego – jest bardzo ważny w rozwoju rzepaku.

W tym czasie rzepak powinien wytworzyć rozetę składającą się z 8–12 liści, wraz z zawiązkami pędów bocznych w kątach liści i z wykształconymi zawiązkami pąków kwiatowych na pędzie głównym i większości pędów bocznych. Szyjka korzeniowa powinna uzyskać średnicę co najmniej 0,8–1 cm, a system korzeniowy sięgać ok. 40–50 cm w głąb profilu glebowego.

Jesienne zabiegi nawożenia dolistnego, oprócz funkcji plonotwórczej, mają za zadanie przygotować rośliny do warunków zimowych.

Dlatego też w tym okresie konieczne jest zaopatrzenie roślin w fosfor (PLONVIT PHOSPHO lub FOSTAR), potas (PLONVIT KALI lub KALPRIM), magnez (SIARCZAN MAGNEZU ) oraz mikroelementy (PLONVIT RZEPAK). Mikroelementami szczególnie istotnymi dla poprawy zimotrwałości roślin są: molibden (MIKROVIT MOLIBDEN), bor (BORMAX TURBO lub BORMAX) i mangan (AMINO ULTRA Mn-22MIKROCHELAT Mn-13 lub MIKROVIT MANGAN). Molibden wpływa na przemiany pobranego przez rośliny azotu mineralnego w aminokwasy, a następnie w białka. Ma to istotne znaczenie nie tylko dla prawidłowego rozwoju roślin w okresie jesieni, ale także dla intensyfikacji procesów metabolicznych roślin przygotowujących je do spoczynku zimowego.  Bor, dzięki udziałowi w transporcie węglowodanów do szyjki korzeniowej i korzeni, a mangan poprzez zwiększenie intensywności fotosyntezy i produkcji asymilatów,  zwiększają stężenie „soków komórkowych” obniżając w ten sposób temperaturę zamarzania tkanek.  

Dolistne zastosowanie biostymulatora OPTYSIL korzystnie wpływa na rozwój systemu korzeniowego, a także w znaczący sposób zwiększa odporność roślin na niską temperaturę. Znacząco poprawia tolerancję roślin na niedobory wody w glebie, co ma ogromne znaczenie dla prawidłowego wzrostu i rozwoju roślin nie tylko jesienią, ale również w okresie wiosennym.

 

Okres od wiosennego wznowienia wegetacji do kwitnienia – to czas intensywnego przyrostu biomasy.

Spośród składników pokarmowych fundamentalne znaczenie dla rozwoju roślin ma azot. Prawidłowo rozwijający się rzepak akumuluje większość azotu w liściach i łodygach w okresie do początku kwitnienia.

W tym okresie intensywnego rozwoju roślin, oprócz nawożenia doglebowego, wskazane jest dolistne dostarczenie azotu i składników, które wpływają na  prawidłową gospodarkę azotową roślin – fosfor, potas, magnez, siarka, mikroelementy (PLONVIT OPTY, SIARCZAN MAGNEZU, SULVIT, PLONVIT RZEPAK).

Spośród mikroelementów w tym okresie szczególnie ważne są: bor (BORMAX TURBO lub BORMAX) i mangan  (AMINO ULTRA Mn-22MIKROCHELAT Mn-13 lub MIKROVIT MANGAN)).

Dolistne zastosowanie biostymulatora TYTANIT i OPTYSIL bardzo korzystnie wpływa na na wzrost i rozwój roślin. TYTANITznacząco podnosi żywotność pyłku, zapylenie, zapłodnienie, zawiązywanie (formowanie) łuszczyn i nasion. OPTYSIL natomiast zwiększa odporność na okresowe niedobory wody w glebie (susze) oraz stresy biotyczne spowodowane przez patogeny chorobotwórcze i/lub atak szkodników.

 

Okres formowania się łuszczyn i nasion – to czas, w którym bardzo duże znaczenie ma dolistne nawożenie roślin potasem (PLONVIT KALI lub KALPRIM lub UNI PK 10:18). Potas reguluje gospodarkę wodną roślin – zwiększa odporność na suszę, a także intensyfikuje gromadzenie składników zapasowych w nasionach (zwiększenie zaolejenia i MTN).

W tym okresie bardzo ważne jest też kompleksowe dostarczenie mikroelementów niezbędnych do prawidłowego rozwoju łuszczyn i nasion – PLONVIT RZEPAK.

 

Dojrzewanie nasion – przed zbiorem

Podczas zbioru rzepaku utracić można znaczną część plonu z powodu samoosypywania się nasion. Zjawisko to, spowodowane nierównomiernym dojrzewaniem łuszczyn, jest też przyczyną masowego pojawiania się samosiewów rzepaku w kolejnych uprawach. Do zmniejszenie negatywnych skutków tego zjawiska służy STRECH adiuwant wzmacniający łuszczyny w fazie dojrzałości zbiorczej. 

 

O wielkości plonu  rzepaku decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji. Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację.

Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.