Zalecenia uprawowe: Jarmuż

Opis uprawy: Jarmuż

Jarmuż, nazywany kapustą liściastą, ceniony w wielu krajach Europy i świata (np. Niemcy, Holandia, czy Japonia), jest w Polsce mało popularny choć zawiera wiele cennych składników odżywczych i jest stosunkowo łatwy w uprawie.
Świeże liście jarmużu są dosyć gorzkie, ale po przemarznięciu stają się bardziej delikatne i tracą charakterystyczną goryczkę. Warzywo jest spożywane w formie surówek lub gotowane jak szpinak, albo jest wykorzystywane jako dodatek do zup. Można je także zamrażać lub konserwować, natomiast nie nadaje się do długotrwałego przechowywania.
 
Jarmuż nie ma dużych wymagań glebowych – dobrze rośnie na glebach różnego typu, z wyjątkiem bardzo ciężkich i bardzo lekkich. Najkorzystniejsze są gleby gliniasto-piaszczyste, o pH w zakresie 6,5–6,8.
 
Ma głęboko sięgający i dobrze rozbudowany system korzeniowy i z tego względu jest bardziej odporny na okresowe susze od innych warzyw kapustnych, co nie wpływa na fakt, że i tak wymaga dość dużej wilgotności gleby.
 
Można go uprawiać na zbiór wiosenny, letni i jesienno-zimowy. Najczęściej uprawiany jest na zbiór jesienno-zimowy, jako poplon po gatunkach wcześniej schodzących z pola. W tym terminie uzyskuje się najlepszy surowiec dla przemysłu przetwórczego i zamrażalnictwa.
 
Podczas zbioru pozyskiwane są pojedyncze liście lub całe rośliny po osiągnięciu odpowiedniej wysokości.
 
Wymagania pokarmowe jarmużu są wysokie.
Na glebach słabszych można go uprawiać bezpośrednio po nawożeniu obornikiem w dawce 30–40 t/ha, a na glebach o wysokiej kulturze w 2.–3. roku po oborniku (z zachowaniem maksymalnej rocznej dawki azotu – 170 kg N/ha).
Dawki nawozów mineralnych powinny być ustalone na podstawie analizy chemicznej gleby (analiza ogrodnicza metodą uniwersalną) oraz uwzględniać nawożenie organiczne.
 
Podczas intensywnego wzrostu roślin jarmuż, jak wszystkie warzywa kapustne, wymaga dokarmiania dolistnego, które stwarza możliwość szybkiego uzupełnienia nawożenia doglebowego w zakresie niezbędnych składników pokarmowych dla prawidłowego rozwoju i wzrostu roślin.
 
  • We wczesnych fazach rozwoju (po przyjęciu się rozsady lub po wschodach roślin z siewu), wskazane jest dolistne dokarmienie nawozem, w którego składzie dominuje fosfor (PLONVIT PHOSPHO lub PLONVIT ENERGY), intensyfikujący rozwój systemu korzeniowego.
 
  • Podczas intensywnego wzrostu młodych roślin, potrzebne jest wzmocnienie azotem (PLONVIT NITRO),
    a następnie potasem (PLONVIT KALI), który jest szczególnie ważny dla jarmużu – potrzebny do tworzenia dużych mięsistych i soczystych liści.  
 
Ważną rolę odgrywają także wapń ( OPTYCAL, WAPNOVIT TURBO), magnez i siarka (MIKROKOMPLEX) oraz mikroelementy, zwłaszcza bor (BORMAX lub BORMAX TURBO) i molibden (MIKROVIT MOLIBDEN).
 
Dodatkowo, program dokarmiania dolistnego jarmużu przewiduje zastosowanie stymulatorów OPTYSIL i TYTANIT, w celu intensyfikacji fotosyntezy i pobierania składników pokarmowych oraz zwiększenia odporności roślin na niesprzyjające warunki uprawy.