Zalecenia uprawowe: Jęczmień paszowy jary

Opis uprawy: Jęczmień paszowy jary

Jęczmień, pod względem areału upraw, jest czwartą rośliną zbożową na świecie (po pszenicy, ryżu i kukurydzy). Uprawiane są dwie formy jęczmienia: ozima i jara. W Polsce dominuje uprawa formy jarej.

W zależności od przeznaczenia ziarna, wymagane są specyficzne standardy jakości ziarna, co powoduje różnice w technologii uprawy jęczmienia paszowego i jęczmienia browarnego.

System korzeniowy jęczmienia jest znacząco słabszy niż u innych zbóż, co powoduje słabsze pobieranie składników pokarmowych i wody z gleby. Z tego względu gatunek ten, oprócz zbilansowanego nawożenia doglebowego, wymaga uzupełniającego nawożenia dolistnego. 

 

Ziarno jęczmienia paszowego jest ważnym składnikiem pasz treściwych a także wykorzystywane jest w przemyśle spożywczym.

 

Formę jarą jęczmienia cechuje krótki okres wegetacji.

Oprócz prawidłowej dostępności składników pokarmowych z gleby – wymaga dokarmiania dolistnego, którego celem jest :

O wielkości plonu jęczmienia paszowego decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację.

Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.