Zalecenia uprawowe: Jęczmień paszowy ozimy

Opis uprawy: Jęczmień paszowy ozimy

Jęczmień, pod względem areału upraw, jest czwartą rośliną zbożową na świecie (po pszenicy, ryżu i kukurydzy). Uprawiane są dwie formy jęczmienia: ozima i jara. W Polsce dominuje uprawa formy jarej.

W zależności od przeznaczenia ziarna, wymagane są specyficzne standardy jakości ziarna, co powoduje różnice w technologii uprawy jęczmienia paszowego i jęczmienia browarnego.

System korzeniowy jęczmienia jest znacząco słabszy niż u innych zbóż, co powoduje słabsze pobieranie składników pokarmowych i wody z gleby. Z tego względu gatunek ten, oprócz zbilansowanego nawożenia doglebowego, wymaga uzupełniającego nawożenia dolistnego. 

 

Ziarno jęczmienia paszowego jest ważnym składnikiem pasz treściwych a także wykorzystywane jest w przemyśle spożywczym.

 

Formę ozimą jęczmienia cechuje wyższy potencjał plonowania, ale uprawa obarczona jest ryzykiem, ze względu na słabszą zimotrwałość w porównaniu z innymi zbożami ozimymi. 

Ważne jest dobranie terminu siewu tak, aby przed spoczynkiem zimowym jęczmień zakończył krzewienie – jesienią ustala się liczba źdźbeł wegetatywnych.

W tym czasie pobieranie fosforu (P) z gleby bywa zahamowane, np. gdy temperatura gleby spada poniżej 12°C. Dlatego, dolistnie dokarmienie fosforem (GROWON lub FOSTAR lub PLONVIT PHOSPHO) – wpływa bardzo korzystnie na rozwój młodych roślin. Intensyfikacji rozwoju systemu korzeniowego służy także aktywator ROOTSTAR.

Dolistne dostarczenie mikroelementów (PLONVIT ZBOŻA), intensyfikuje pobieranie składników pokarmowych z gleby i wzmacnia proces krzewienia. Jesienią szczególnie ważne są: mangan (Mn) –  MIKROCHELAT Mn-13 lub MIKROVIT MANGAN i molibden (Mo) – MIKROVIT MOLIBDEN, dzięki którym rośliny lepiej przygotowują się do nadchodzącej zimy.

 

Po rozpoczęciu wegetacji wiosennej następuje rozwój źdźbeł wegetatywnych, z których część przekształca się w źdźbła produktywne (kłosy). Prawidłowy przebieg dalszego rozwoju roślin – strzelanie w źdźbło, kłoszenie, kwitnienie, zawiązywanie ziarniaków oraz formowanie plonu ziarna – zależy od czynników środowiskowych (temperatura i dostępność wody) oraz agrotechnicznych, w tym od prawidłowego nawożenia.

 

Azot (N) jest dostarczany doglebowo po ruszeniu wegetacji wiosennej (pierwsza dawka lub całość). Dla zwiększenia pobierania i efektywności plonotwórczej azotu, niezbędna jest dostępność dla roślin innych składników pokarmowych: fosfor (P), potas (K), magnez (Mg), siarka (S).

Dlatego nawożenie doglebowe warto wzmocnić nawożeniem dolistnym: makroelementy (PLONVIT OPTY, siarczan magnezu) oraz mikroelementy (PLONVIT ZBOŻA).

Spośród mikroelementów szczególną rolę odgrywają: mangan (Mn) – MIKROCHELAT Mn-13 lub MIKROVIT MANGAN i miedź (Cu) – MIKROCHELAT Cu-15 lub MIKROVIT MIEDŹ. W przypadku niskiej zasobności gleby w materię organiczną lub w warunkach suszy, zwłaszcza majowej, może zaistnieć potrzeba dolistnego zaopatrzenia roślin w bor (B) – BORMAX TURBO lub BORMAX.

 

O wielkości plonu jęczmienia paszowego decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację. Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.