Zalecenia uprawowe: Owies

Opis uprawy: Owies

Owies jest zbożem jarym uprawianym w krajach o klimacie umiarkowanym. Ma małe wymagania glebowe ze względu na silny system korzeniowy. Preferuje chłodną i wilgotną pogodę (największych opadów wymaga w fazie strzelania w źdźbło i kłoszenia).

Gatunek ten cechuje krótki okres wegetacji, odporność na niską temperaturę (kiełkuje już w temperaturze 2–3°C) i tolerancja na szeroki zakres odczynu gleby (pH 4,5–7,2).

Owies cechuje także stosunkowo wysoka odporność na patogeny grzybowe oraz konkurencyjność w stosunku do chwastów. Z tego powodu owies pełni korzystną rolę fitosanitarną w płodozmianie z dużym udziałem zbóż.

 

Owies ma także wady – słabo się krzewi, a największy plon ziarna uzyskuje się z pędu głównego. Ponadto dojrzewa nierównomiernie (w pierwszej kolejności dojrzewają wiechy na pędach głównych) i jest wrażliwy na osypywanie się ziarna przed zbiorem.

 

Owies jest tańszy w uprawie niż inne zboża – potrzebuje mniej intensywnego nawożenia i mniejszej ochrony chemicznej. Jednak uprawiany ekstensywnie i na słabszych glebach plonuje nisko (ok. 2,5–3 t/ha).

Wyższe plony (5–7 t/ha) są możliwe przy prawidłowej agrotechnice.

Wśród ważnych elementów poprawnej agrotechniki wymienić należy możliwie najwcześniejszy siew oraz właściwe nawożenie mineralne i dolistne.

 

Optymalne zaopatrzenie roślin w azot (N) ma największy wpływ na ilość i jakość ziarna. Nawożenie azotem wymaga jednak ostrożności, gdyż przenawożenie może spowodować wyleganie roślin, jak również może sprzyjać rozwojowi chorób i przedłużać dojrzewanie łanu.

Dla zwiększenia pobierania i efektywności plonotwórczej azotu niezbędna jest dostępność dla roślin także innych makro- i mikroelementów.

Owies jest wyjątkowo wrażliwy na niedobór fosforu (P) i potasu (K). Ma też duże wymagania w stosunku do magnezu (Mg).

 

Pobieranie fosforu z gleby, wczesną wiosną, bywa ograniczone (jest możliwe dopiero gdy temperatura gleby wzrośnie powyżej 12°C).

W takich warunkach, dolistnie nawożenie zbóż jarych fosforem z zastosowaniem takich produktów jak: GROWON lub FOSTAR lub PLONVIT PHOSPHO – wpływa bardzo korzystnie na rozwój młodych roślin. Intensyfikacji rozwoju systemu korzeniowego służy także aktywator ROOTSTAR.

 

Oprócz optymalnego, doglebowego nawożenia azotem, dostarczenie w zabiegach dolistnych makroelementów: fosforu (P), potasu (K), magnezu (Mg) oraz mikroelementów – bardzo korzystnie wpływa na proces krzewienia i dalszy prawidłowy rozwój roślin (PLONVIT OPTY, UNI PK 10:20, MIKROKOMPLEX, PLONVIT ZBOŻA).

 

Niedobór mikroelementów w uprawie owsa bardzo często limituje wysokość plonu i jego jakość.

Owies, na wyprodukowanie tony ziarna, wraz z odpowiednią ilością słomy, potrzebuje więcej mikroelementów niż inne zboża.

Jest najbardziej wrażliwy na niedobór manganu (Mn), którego niedobór, ujawniający się zwłaszcza przy pH gleby powyżej 6,0, powoduje szarą plamistość liści owsa. Owies wykazuje także dużą wrażliwość na niedobór miedzi (Cu), cynku (Zn) i molibdenu (Mo).

 

Dlatego, nawet w ekstensywnej technologii uprawy owsa niezbędne jest przynajmniej dwukrotne dolistne dokarmianie nawozem mikroelementowym – PLONVIT ZBOŻA.

Natomiast w uprawie intensywnej wskazana jest realizacja indywidualnego programu nawożenia dolistnego, z zastosowaniem także nawozów jednoskładnikowych.
Najefektywniejsze nawozy dostarczające poszczególne mikroelementy to:

O wielkości plonu owsa decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację.

Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.