Zalecenia uprawowe: Pszenżyto jare

Opis uprawy: Pszenżyto jare

Pszenżyto jest zbożem, które łączy w sobie cechy pszenicy i żyta.

Ziarno pszenżyta jest przede wszystkim surowcem paszowym. W piekarnictwie ma bardzo ograniczone zastosowanie, natomiast może służyć do produkcji słodu i bioetanolu.

 

Pszenżyto ma mniejsze wymagania glebowe niż pszenica i jęczmień, a także wykazuje większą tolerancję na niskie pH gleby. Jest też bardziej odporne na choroby, dzięki czemu wymaga mniej intensywnej ochrony.

 

Zaletą pszenżyta jest wysoki potencjał plonowania. W korzystnych warunkach uprawowych, potencjalne możliwości plonowania są wyższe niż pszenicy i żyta (pszenżyto wytwarza większą liczbę kwiatów w kłosie). Ponieważ jednak najczęściej, pod uprawę pszenżyta przeznaczane są słabsze gleby, więc dla uzyskania satysfakcjonującego plonu (oprócz korzystnych warunków pogodowych), niezbędna jest prawidłowa agrotechnika – w tym odpowiednie nawożenie doglebowe, dokarmianie dolistne i biostymulacja.

 

Azot (N), fosfor (P), potas (K), wapń Ca), magnez (Mg) i siarkę (S) dostarcza się doglebowo i uzupełnia dolistnie, natomiast w zakresie mikroelementów całość zapotrzebowania zbóż można zrealizować poprzez nawożenie dolistne.

 

Uprawiane są dwie formy pszenżyta: ozima i jara.

 

PSZENŻYTO JARE należy wysiewać jak najwcześniej, gdyż cechuje je najdłuższy okres wegetacji w porównaniu do innych zbóż jarych. Mankamentem tego gatunku jest skłonność do porastania ziarna w kłosach, dlatego zbór należy realizować zaraz po osiągnięciu dojrzałości pełnej ziarniaków.

Wymagania w zakresie bistymulacji i dokarmiania dolistnego pszenżyto jare ma porównywalne z pszenicą jarą. 

 

Dobrze wykształcony system korzeniowy umożliwia roślinom efektywne pobieranie wody i składników pokarmowych z gleby.

Do intensywnego rozwoju systemu korzeniowego niezbędne jest dobre zaopatrzenie roślin w fosfor (P). Pobieranie fosforu z gleby, wczesną wiosną, bywa ograniczone (jest możliwe dopiero w temperaturze powyżej 12°C). W takich warunkach, dolistnie nawożenie zbóż jarych fosforem z zastosowaniem takich produktów jak: GROWON lub FOSTAR lub PLONVIT PHOSPHO – wpływa bardzo korzystnie na rozwój młodych roślin. Intensyfikacji rozwoju systemu korzeniowego służy także aktywator ROOTSTAR.

 

Na proces krzewienia istotnie oddziałuje azot (N). Dla zwiększenia pobierania i efektywności plonotwórczej azotu niezbędna jest dostępność dla roślin także innych makro- i mikroelementów. Dolistne dostarczenie fosforu (P), potasu (K) i mikroelementów – bardzo korzystnie wpływa na proces krzewienia (PLONVIT OPTY, UNI PK 10:20, PLONVIT ZBOŻA).

Spośród mikroelementów w tym czasie szczególnie ważna jest miedź, której skutecznym źródłem są: MIKROCHELAT Cu-15, MIKROVIT MIEDŹ.

 

Nawożenie dolistne w początkowym okresie strzelania w źdźbło ma na celu intensyfikację przyrostu biomasy oraz stworzenie warunków do dobrego rozwoju liści, w tym szczególnie liścia flagowego i podflagowego. W tym czasie zalecane jest kompleksowe dokarmianie makro- i mikroelementami – PLONVIT OPTY, PLONVIT ZBOŻA.

Spośród mikroelementów szczególne znaczenie w tym czasie odgrywa mangan (Mn), którego efektywnym źródłem są: MIKROCHELAT Mn-13, MIKROVIT MANGAN.

 

W kolejnych etapach tworzenia plonu (kłoszenie, kwitnienie, zapłodnienie, rozwój i dojrzewanie ziarniaków) istotne są zabiegi, których celem jest utrzymanie liścia flagowego i podflagowego w dobrej kondycji, a tym samym intensywny transport asymilatów do ziarniaków – poprawa ilości i jakości plonu.

Bardzo ważne jest też wspomaganie prawidłowej gospodarki wodnej w roślinie (zwłaszcza w okresach niedoboru wody), poprzez dolistne nawożenie potasem (K) – UNI PK 10:20, KALPRIM, PLONVIT KALI.

 

O wielkości plonu pszenżyta decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację.

Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

Rośliny uprawiane w polu narażone są na liczne stresy związane z czynnikami klimatycznym, pogodowymi i środowiskowymi. 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.