Zalecenia uprawowe: Soja

Opis uprawy: Soja

Soja (Glycine max) jest jednym z najbardziej wartościowych gatunków roślin strączkowych. Oprócz szerokiego zastosowania nasion soi w przemyśle spożywczym i produkcji pasz, uprawa tego gatunku ma także istotne znaczenie agronomiczne – korzystnie wpływa na żyzność i urodzajność gleb.

Korzenie soi żyją w symbiozie z bakteriami brodawkowymi Bradyrhizobium japonicu. Dlatego też przed siewem nasiona zaprawiane są szczepionkami zawierającymi te bakterie.

Soja pobiera duże ilości składników pokarmowych z gleby. Dzięki współżyciu z bakteriami brodawkowymi ma możliwość wiązania wolnego azotu z powietrza. Przy obfitym brodawkowaniu bakterie azotowe dostarczają roślinom soi nawet do 100 kg N/ha. Dzięki temu nawożenie doglebowe azotem ogranicza się do dawki startowej, zazwyczaj 20–30 kg N/ha.

 

Soja bardzo dobrze reaguje na nawożenie dolistne. W przypadku makroelementów ma ono znaczenie uzupełniające do nawożenia doglebowego, natomiast w zakresie mikroelementów jest najefektywniejszym sposobem dostarczenia ich roślinom. Spośród makroelementów, specyficzne znaczenie ma siarka (S), która dostarczana jest roślinom poprzez dolistnie zabiegi nawozem SULVIT. Siarka jest składnikiem reduktazy azotanowej i nitrogenazy, które biorą udział w przemianach azotu, dzięki czemu jest on dostępny dla roślin. Stymuluje wzrost i aktywność brodawek korzeniowych, co korzystnie wpływa na wiązanie wolnego azotu atmosferycznego.

 

Soja ma znaczne wymagania pokarmowe w stosunku do mikroelementów – ich zestaw, w proporcjach odpowiadających wymaganiom pokarmowym soi, zapewnia nawóz dolistny PLONVIT MOTYLKOWE

Najważniejsze mikroelementy dla soi to:

  • bor (B) – stymuluje wzrost i aktywność brodawek korzeniowych, korzystnie wpływa na rozwój pędów, liści, kwiatów, zawiązywanie nasion i liczbę strąków – BORMAX TURBO, BORMAX.
  • molibden (Mo) korzystnie wpływa na rozwój systemu korzeniowego i brodawek korzeniowych. Jest składnikiem enzymu nitrogenazy, biorącej udział w reakcji przekształcenia azotu atmosferycznego w jony amonowe, które następnie przekształcane są w aminokwasy niezbędne do budowy białek – MIKROVIT MOLIBDEN.
  • cynk (Zn) – bezpośrednio wpływa na rozwój pędów i pąków kwiatowych oraz w późniejszym okresie na jakość pyłku – AMINO ULTRA Zn-24, MIKROCHELAT Zn-15, MIKROVIT CYNK.
  • kobalt (Co) bierze udział w procesach przemiany azotu mineralnego w aminokwasy, a następnie białka – PLONVIT MOTYLKOWE.
  • mangan (Mn) odgrywa ważną rolę w fotosyntezie, bierze udział w efektywnym wykorzystywaniu azotu i aktywacji enzymów, które bezpośrednio wpływają na rozwój strąków. Korzystnie wpływa także na zawartość białka w nasionach. Mangan należy dostarczać roślinom soi tylko w zabiegach dolistnych – AMINO ULTRA Mn-22, MIKROCHELAT Mn-13, MIKROVIT MANGAN. Manganu nie można stosować poprzez nawożenie doglebowym ponieważ jest toksyczny dla bakterii Bradyrhizobium.

 

O wielkości plonu pszenicy decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację. Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

Rośliny uprawiane w polu narażone są na liczne stresy związane z czynnikami klimatycznym, pogodowymi i środowiskowymi. 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.