Zalecenia uprawowe: Wiśnia – sad owocujący

Opis uprawy: Wiśnia – sad owocujący

Wiśnia pospolita (Cerasus vulgaris) pochodzi z Azji Mniejszej i jest gatunkiem uprawnym powstałym ze skrzyżowania ze sobą czereśni ptasiej i wiśni karłowatej. Owoce wiśni to małej lub średniej wielkości (około 1,5 cm średnicy), kuliste soczyste pestkowce, które nadają się do bezpośredniego spożycia, ale głównie przeznaczane są do przetwórstwa przemysłowego i domowego. Wiśnie należy zbierać w pełnej dojrzałości i niezwłocznie dostarczyć do odbiorców. Najwcześniejsze odmiany dojrzewają pod koniec czerwca, owoce odmian późnych zbierane są nawet na początku sierpnia. Owoców wiśni nie przechowuje się.

Polska jest jednym z największych producentów wiśni nie tylko w Europie ale i na świecie.

 

Najlepsze do uprawy wiśni są gleby piaszczyste lub piaszczysto-gliniaste, o pH to 6,2–6,8. Wiśnia nie toleruje gleb ciężkich, podmokłych, zalewowych. Poziom wody gruntowej powinien wynosić do 1,5 m. Drzewa wiśni dobrze rosną na stanowiskach słonecznych i ciepłych. Wiśnia jest gatunkiem, którego drzewa są dość odporne na suszę – dlatego nie wymagają regularnego podlewania (z wyjątkiem okresów przedłużającej się suszy). Korzenie drzew wiśni są położone płytko i są wrażliwe na brak tlenu, dlatego okresowe zalewanie jest dla nich bardzo niebezpieczne. Drzewa wiśni są stosunkowo wytrzymałe na mróz (w zależności od odmiany znoszą spadki temperatury do -30°C). Szczególnym zagrożeniem są natomiast wiosenne przymrozki ze względu na wczesne kwitnienie (przełom kwietnia i maja).

 

Do przeciwdziałania skutkom przymrozków sadownicy stosują różne sposoby – między innymi opryskiwanie drzew preparatami, które podnoszą stężenie soli mineralnych w komórkach roślinnych dzięki temu stają się one bardziej odporne na zamarzanie (KALPRIM®, ALKALIN K+Si).

 

U drzew pestkowych – w przeciwieństwie do ziarnkowych – pąki kwiatowe i liściowe tworzą się odrębnie. Na drzewach gatunków pestkowych najpierw rozwijają się kwiaty, następuje ich zapylenie i w tym czasie równocześnie rozwijają się pąki liściowe. Dlatego u drzew pestkowych bardzo ważna jest stymulacja jak najlepszego rozwoju liści (TYTANIT®, NITROMAG®, GROWON®), ponieważ gdy jest ich zbyt mało, lub są słabo rozwinięte, może nastąpić znaczny opad zawiązków.

 

Uzyskanie obfitego plonu i wysokiej jakości owoców wiśni zależy od wielu czynników biologicznych i uprawowych. Jednym z nich jest odpowiednie zaopatrzenie drzew w składniki pokarmowe. Drzewa pestkowe mają większe potrzeby pokarmowe w porównaniu do gatunków ziarnkowych. Dobór sposobu nawożenia wiśni oraz dawki nawozów, dostosować należy do kondycji i wieku drzew oraz zasobności gleby w składniki pokarmowe, której poziom możemy określić za pomocą chemicznej analizy gleby.

 

Ważnym uzupełnieniem nawożenia doglebowego jest nawożenie dolistne. Główną jego zaletą jest szybkie i efektywne dostarczenie drzewom najbardziej potrzebnych składników pokarmowych w poszczególnych fazach rozwojowych.

Zabiegi dokarmiania pozakorzeniowego stanowią obecnie integralną część programu mineralnego odżywiania drzew wiśni, gdyż:

 

           

Wiśnie rzadziej ulegają spękaniu niż czereśnie, jednak deszcze padające podczas dojrzewania i zbiorów owoców mogą spowodować takie uszkodzenia. Jednym ze sposobów ograniczających pękanie wiśni są zabiegi opryskiwania drzew roztworem nawozu wapniowego (WAPNOVIT® TURBO). Zalecane są standardowe opryski każdorazowo bezpośrednio przed spodziewanym deszczem lub w trakcie deszczu.

 

Wiśnia jest gatunkiem, który wymaga odpowiedniej pielęgnacji po zbiorach owoców, tzn. w okresie od zakończenia zbiorów do zakończenia wegetacji jesienią (przez okres ok. 3 miesięcy).

 

  • Pierwszym celem tych zabiegów jest utrzymanie w dobrym stanie liści na drzewach, bowiem przedwczesna defoliacja (spowodowana chorobami lub niedoborem składników pokarmowych), prowadzi do osłabienia drzew, spadku ich wytrzymałości na mróz oraz znacznego spadku plonowania.

Dlatego, w pierwszej kolejności (po standardowym cieciu drzew) zalecane jest dokarmienie drzew azotem (NITROMAG® lub PLONVIT® NITRO), magnezem (MIKROKOMPLEX®) i borem (BORMAX® TURBO lub BORMAX®). W kolejnym zabiegu należy dostarczyć roślinom komplet NPK wraz z mikroelementami  (PLONVIT®OPTY lub PLONVIT ŻEL) oraz magnez (MIKROKOMPLEX®).

Zwiększeniu odporności drzew na choroby służą także zabiegi dolistne z zastosowaniem  preparatów miedziowych (CUPRAN, MIKROCHELAT Cu-15).

 

  • Drugim istotnym celem dokarmiania drzew wiśni przed spoczynkiem zimowym jest umożliwienie drzewom zgromadzenia zapasu składników pokarmowych potrzebnych do ich rozwoju wczesną wiosną.

Wiosną niska temperatura ogranicza efektywne pobieranie składników pokarmowych z gleby. Dlatego przed początkiem przebarwiania się liści należy dokarmić drzewa nawozami zawierającymi cynk i bor (CYNKO-BOR® TURBO) i potasem (PLONVIT® KALI lub KALPRIM®).

 

Zabiegi te pełnią rolę pierwszych zabiegów przygotowujących drzewa do nowego sezonu wegetacyjnego.

 

O wielkości plonu wiśni decyduje dobra kondycja drzew w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację. Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT®, OPTYSIL®, AMINOPRIM®.

Na szczególną uwagę zasługują także wysokozasadowe nawozy z serii ALKALIN, które oprócz podstawowych funkcji wnoszenia składników pokarmowych, wykazują właściwości ochronne dla roślin: ALKALIN K+Si, ALKALIN KB+Si, ALKALIN PK 10:20.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.