Zalecenia uprawowe: Żyto jare

Opis uprawy: Żyto jare

Żyto jare pod względem cech użytkowych jest podobne do żyta ozimego. Oprócz produkcji na ziarno, bywa uprawiane na nawóz zielony lub na paszę w formie zielonki.

W porównaniu z innymi zbożami jarymi żyto jare ma niewielkie wymagania glebowe i termiczne. Jest także mniej wrażliwe na suszę i niedobory wody od innych zbóż jarych.

 

Żyto jare wymaga bardzo wczesnego terminu siewu. Wysoka mrozoodporność tego gatunku umożliwia siew nawet pod koniec zimy, gdy tylko pogoda pozwoli na wejście w pole.

 

Wysokość nawożenia mineralnego należy dostosować do zasobności gleby, stanowiska i oczekiwanego plonu.

 

Azot (N), fosfor (P), potas (K), wapń Ca), magnez (Mg) i siarkę (S) dostarcza się doglebowo i uzupełnia dolistnie, natomiast w zakresie mikroelementów całość zapotrzebowania zbóż można zrealizować poprzez dokarmianie dolistne.

 

Pobieranie fosforu z gleby, wczesną wiosną, bywa ograniczone (jest możliwe dopiero w temperaturze powyżej 12°C).

W takich warunkach, dolistnie nawożenie zbóż jarych fosforem z zastosowaniem takich produktów jak: GROWON lub FOSTAR lub PLONVIT PHOSPHO – wpływa bardzo korzystnie na rozwój młodych roślin. Intensyfikacji rozwoju systemu korzeniowego służy aktywator ROOTSTAR.

 

Na proces krzewienia i dalszy rozwój roślin istotnie oddziałuje azot (N). Dla zwiększenia pobierania i efektywności plonotwórczej azotu, niezbędna jest dostępność dla roślin innych składników pokarmowych: fosfor (P), potas (K), magnez (Mg), siarka (S) i mikroelementy.

Dlatego, nawet w bardzo oszczędnej technologii uprawy żyta, warto oprócz nawożenia doglebowego, zastosować nawożenie dolistne dostarczające: makroelementy (PLONVIT OPTY lub PLONVIT ŻEL, siarczan magnezu) oraz mikroelementy (PLONVIT ZBOŻA).

 

Spośród mikroelementów, w uprawie żyta, szczególną rolę odgrywają mangan (Mn) i miedź (Cu).

Najefektywniejsze nawozy dostarczające te mikroelementy to:

O wielkości plonu żyta decyduje dobra kondycja roślin w całym okresie wegetacji.

Nawet krótkotrwały niedobór składników pokarmowych może mieć negatywny wpływ na wzrost roślin oraz ich plonowanie. Dlatego niezbędna jest kompleksowa analiza potrzeb roślin na każdym etapie ich rozwoju. To pozwoli na ich odpowiednie dokarmianie i biostymulację.

Szczegółowe wskazówki w tym zakresie przedstawione są w zakładce PLANOWANIE ZABIEGÓW.

 

W zakładce STRESS CONTROL SYSTEM (SCS) wskazujemy możliwości zwiększenia naturalnej odporności roślin na stresy abiotyczne i biotyczne, a także możliwość przyspieszenia regeneracji roślin po wystąpieniu warunków stresowych. Istotną rolę w tych działaniach pełnią stymulatory: TYTANIT, OPTYSIL, AMINOPRIM.

 

Wszystkie omawiane działania, istotnie wpływają na wzrost plonu i jego parametry jakościowe.