MIKROCHELAT Mn-13

Chelat manganu EDTA (130 g Mn/kg) w formie ultragranulatu bardzo dobrze i szybko rozpuszczalnego w wodzie

Dostępne opakowania:

  •   1 kg
  •   5 kg
  •   25 kg
« Powrót

MIKROCHELAT Mn-13 zawiera 130 g Mn/kg (13%). Mangan jest w pełni schelatowany przez EDTA.
Mangan (Mn) w formie chelatu jest szybciej wchłaniany, przemieszczany i przyswajany przez rośliny niż mangan dostarczany roślinom
w innych formach.
 

MIKROCHELAT Mn-13 przeznaczony jest do stosowania w różnych technikach nawożenia:

  • DOKARMIANIE DOLISTNE
  • FERTYGACJA (w podłożach inertnych, organicznych oraz w gruncie)
  • NAWOŻENIE DOGLEBOWE (posypowo, oprysk gleby)

Mangan (Mn) dostarczany roślinom w nawozie MIKROCHELAT Mn-13 jest:

  • efektywnie i szybko pobierany przez rośliny z roztworów w dokarmianiu dolistnym, w zabiegach nawożenia wraz z nawadnianiem (fertygacja) oraz z gleby po nawożeniu doglebowym
  • bezpieczny dla roślin we wszystkich technikach stosowania (zgodnie z zalecanymi dawkami) 
  • stabilny w roztworach wieloskładnikowych stosowanych w zabiegach dolistnych, fertygacji i opryskach gleby
  • stabilny w szerokim zakresie pH roztworów/pożywek 
  • stabilny w glebach w szerokim zakresie pH. 

MIKROCHELAT Mn-13 może być także stosowany jako:

  • komponent mieszanek nawozowych sypkich i płynnych
  • źródło manganu dla innych chemikaliów. 
     
 
Składniki    g/kg % (m/m)
Mangan (Mn) schelatowany przez EDTA 130 13,0

 

• MIKROCHELAT Mn-13 stosowany profilaktycznie w uprawach roślin o wysokich wymaganiach w stosunku do manganu (np. zboża, rzepak, kukurydza, ziemniak, burak, jabłoń, wiśnia, śliwa, brzoskwinia, malina, groch, fasola, szpinak, kapusta) – jest najefektywniejszym źródłem manganu. Jest też niezbędny w przypadku występowania warunków glebowych ograniczających dostępność tego składnika dla roślin (wysokie pH, wysoka zawartość żelaza, brak tlenu w strefie korzeniowej). Stosowany w terminach i dawkach zalecanych w programach nawożenia poszczególnych gatunków, skutecznie zapobiega powstawaniu niedoboru manganu w roślinach. 

 

• MIKROCHELAT Mn-13 stosowany interwencyjnie skutecznie likwiduje niedobór manganu oraz ogranicza negatywne skutki wystąpienia takiego okresowego niedoboru. Dokarmianie interwencyjne jest konieczne w przypadku gdy wystąpią wizualne objawy niedoboru manganu na roślinach lub gdy wyniki analizy materiału roślinnego wskazują na zbyt niską zawartość manganu (ukryte niedobory).


Mangan (Mn) dostarczany w nawozie MIKROCHELAT Mn-13 korzystnie wpływa na wielkość i jakość plonu, m.in. na: 

  • zwiększenie intensywności i wydajności fotosyntezy
  • prawidłowy wzrost i rozwój roślin
  • zwiększenie odporności roślin na okresowe niedobory wody i niską temperaturę
  • poprawę wartości biologicznej plonu
  • zmniejszenie ryzyka przenawożenia azotem
  • poprawę ogólnej kondycji roślin. 
     

MIKROCHELAT Mn-13 wyróżniają bardzo dobre właściwości użytkowe: 

  • szybka rozpuszczalność dzięki unikalnej strukturze ultragranul
  • całkowita rozpuszczalność – roztwór powstały po rozpuszczeniu ultragranul jest pozbawiony osadu
  • bardzo dobra rozpuszczalność także w zimnej i twardej wodzie
  • brak pylenia podczas wsypywania do zbiornika z wodą
  • wysoka odporność na czynniki zewnętrzne podczas magazynowania (brak zbrylania).
     

Właściwości fizykochemiczne roztworów chelatu MIKROCHELAT Mn-13:

  • produkt stabilny w zakresie pH 3–10 
  • rozpuszczalność w wodzie demineralizowanej – 1000 g/l
  • EC w wodzie demineralizowanej: roztwór 0,1% – 0,36 mS/cm;
                                                     roztwór 1,0% – 2,95 mS/cm                                               
  • pH w wodzie demineralizowanej:  roztwór 0,1% – 5,9;
                                                     roztwór 1,0% – 5,7.

1. DOKARMIANIE DOLISTNE (POZAKORZENIOWE)
W zabiegach dokarmiania dolistnego stosować MIKROCHELAT Mn-13 w formie roztworu wodnego. Nawóz można stosować łącznie z innymi preparatami, po przeprowadzeniu testu potwierdzającego możliwość mieszania.
Wyniki testów znajdują się w zakładce Tabela mieszania agrochemikaliów INTERMAG.

 

Terminy stosowania Jednorazowa dawka [kg/ha]
PSZENICA, PSZENŻYTO
jesień: faza 3.–6. liścia (BBCH 13–16) 0,25–1
wiosna:
I: ozime – krzewienie (BBCH 22–29)
    jare – faza 3. liścia – krzewienie (BBCH 13–29)
0,25–1
II: początek wzrostu źdźbła (BBCH 30–32) 0,25–1
Manganem dokarmiać rośliny do fazy BBCH 32. W terminie późniejszym – jeśli wystąpią objawy niedoboru Mn
JĘCZMIEŃ
jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22) 0,25–1
wiosna:
I: ozime – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32)
    jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32)
0,25–1
ŻYTO
jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22) 0,25–1
wiosna:
I: ozime – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32)
    jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32)
0,25–1
OWIES
I: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22) 0,25–1
II: początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1.  (BBCH 30–32) 0,25–1
RZEPAK
jesień: faza 4.–8. liścia (BBCH 14–18) 0,25–1
wiosna:
I: po ruszeniu wegetacji: początek rozwoju pędów bocznych – widoczne 6 międzywęźli (BBCH 21–36)
0,25–1
II: rozwój pąków kwiatowych (pąkowanie) – początek kwitnienia (BBCH 50–61) 0,25–1
KUKURYDZA
I: rozwój liści – początek rozwoju źdźbła (wydłużanie pędu) (BBCH 17–31) 0,25–1
II: rozwój źdźbła (wydłużanie pędu) – początek rozwoju wiechy (BBCH 31–51) dopóki  wysokość roślin pozwala na zabieg opryskiwaczem 0,25–1
BURAK
I: 4–8 liści (BBCH 14–18) 0,25–1
II: dziewięć i więcej liści – rozwój rozety (BBCH 19–31) 0,25–1
III: zakrywanie międzyrzędzi (BBCH 32–35) 0,25–1
ZIEMNIAK
I: rozwinięty 3.–6. liść na pędzie głównym (BBCH 13–16)
0,25–1
II: rozwój pędów bocznych – zakrycie międzyrzędzi (BBCH 21–39) 0,25–1
SOJA i inne strączkowe
opryski wykonywać w terminach zgodnych z programami dokarmiania poszczególnych gatunków 0,25–1
JABŁOŃ, GRUSZA
I: owoc osiąga ok. 70–80% typowej wielkości (BBCH 77–78) 0,5–1
CZEREŚNIA, WIŚNIA, BRZOSKWINIA, MORELA, ŚLIWA
I: zielony – biały pąk (BBCH 55–59) 0,5–1
II: opadanie zawiązków nie zapylonych – owoc osiąga ok. 80% typowej wielkości (BBCH 73–78) 0,5–1
III: po zbiorach, ulistnienie ciągle zielone (BBCH 91) 0,5–1
WINOROŚL
I: rozwój liści (BBCH 13–19) 0,5–1
II: wyraźnie widoczne kwiatostany (BBCH 53) 0,5–1
III: kwiatostany całkowicie rozwinięte (BBCH 57) 0,5–1
BORÓWKA AMERYKAŃSKA, MALINA, PORZECZKA, AGREST
I: wytworzonych 40–80% owoców (BBCH 74–78) 0,5–1
TRUSKAWKA
I: rozwinięty 3.–5. liść (BBCH 13–15) 0,25–1
II–III: po zbiorach owoców 1–2 zabiegi co 7–14 dni, w okresie rozwoju młodych i zamierania starych liści (BBCH 92–93) 0,25–1
PAPRYKA
I: rozwój liści (BBCH 16–19) 0,25–1
POMIDOR
I: pierwszy owoc osiągnął typową wielkość na 1.–2. gronie (BBCH 71–72) 0,25–1
OGÓREK
I: rozwój liści  (BBCH 16–19) 0,25–1
BROKUŁ
I: rozwój liści – rozwój pędów bocznych (BBCH 15–29) 0,25–1
KALAFIOR, KAPUSTA GŁOWIASTA CZERWONA, KALAREPA, RZODKIEWKA
I: rozwój liści (BBCH 15–19) 0,25–1
KAPUSTA GŁOWIASTA BIAŁA, KAPUSTA WŁOSKA
I: rozwój liści (BBCH 15–19) 0,25–1
II: główka osiąga 20–50% typowej wielkości (BBCH 42–45) 0,25–1
KAPUSTA PEKIŃSKA
I: rozwój liści (BBCH 15–19) 0,25–1
II: główka osiąga 20–50% typowej wielkości (BBCH 42–43) 0,25–1
III: główka osiąga 50–80% typowej wielkości (BBCH 45–48) 0,25–1
JARMUŻ
I: główny pęd osiągnął 30–50% ostatecznej długości typowej dla odmiany (BBCH 33–35) 0,25–1
WARZYWA KORZENIOWE
I: rozwój liści (BBCH 19) 0,25–1
WARZYWA CEBULOWE
I: początek rozwoju cebul (BBCH 41–43) 0,25–1
WARZYWA STRĄCZKOWE
I: rozwój liści (BBCH 13–19) 0,25–1
II: rozwój pędów: (groch BBCH 35–39), (fasola BBCH 25–29) 0,25–1


2.    FERTYGACJA 
Do fertygacji zalecany jest roztwór zawierający 0,8–1,0 mg Mn/l pożywki gotowej do użytku. Chelat dodawać do zbiornika z roztworem saletry wapniowej, potasowej lub magnezowej. Proponowane dawki są orientacyjne. Zalecenia szczegółowe (skład pożywki oraz częstotliwość aplikacji) powinny uwzględniać warunki agrotechniczne prowadzonej uprawy. W obliczeniach trzeba uwzględnić zawartość Mn w innych nawozach stosowanych do sporządzania pożywki. 
 
UPRAWY W GRUNCIE – FERTYGACJA
W uprawach polowych fertygowanych dawkę zaleca się podzielić na mniejsze porcje lub w uzasadnionych przypadkach – zastosować nawóz jednorazowo.
Sposób stosowania MIKROCHELAT Mn-13 [kg/ha]
zalecana ilość chelatu w całym sezonie wegetacyjnym
UPRAWY SADOWNICZE (ziarnkowe, pestkowe, orzechy)
WINOROŚL
Fertygacja 2–3
WARZYWA
TRUSKAWKA
ROŚLINY JAGODOWE
ROŚLINY OZDOBNE
OLIWKI
Fertygacja 3–5
 


3. DOGLEBOWO
Opryskać glebę roztworem przed siewem nasion lub sadzeniem rozsady bądź aplikować łącznie z innymi nawozami doglebowymi. 
 

UPRAWY W GRUNCIE – DOGLEBOWO Sposób stosowania MIKROCHELAT Mn-13 [kg/ha]
zalecana ilość chelatu w całym sezonie wegetacyjnym
UPRAWY ROLNICZE (zboża, soja i inne strączkowe, rzepak, kukurydza, słonecznik, ziemniak, burak) Doglebowo 1–3
WARZYWA
TRUSKAWKA
ROŚLINY JAGODOWE
ROŚLINY OZDOBNE
OLIWKI
Doglebowo 4–6

Zobacz inne produkty